ಸಂಪಾದಕೀಯ: ವಿವೇಕ ಮಹಾಲೆ
ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಭಟ್ಕಳ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ರಸ್ತೆ ಬದಿಗಳು, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಪ್ರದೇಶಗಳು, ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್ಗಳು ಹಾಗೂ ಜನಸಂದಣಿ ಇರುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷುಕರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನಿರ್ಗತಿಕರೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದೀಗ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಕೆಲವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕುಟುಂಬದ ಆಸರೆ ಇಲ್ಲದೆ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರ ಹಿಂದೆ ಕುಟುಂಬ, ಮನೆ ಅಥವಾ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಂಬಲವಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಇದೆ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ.
ಭಿಕ್ಷೆ ನೀಡದಿದ್ದರೆ ಬೈಗುಳ, ಶಾಪದ ಆರೋಪ: ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ರೂಪಾಯಿ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವವರಿಂದ ಬೈಗುಳ ಅಥವಾ ಶಾಪ ಹಾಕುವಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಯ ಸ್ವರೂಪ ಹಾಗೂ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಭಿಕ್ಷಾಟನೆ ಕೇವಲ ಬಡತನದ ಪರಿಣಾಮವೇ ಅಥವಾ ಕೆಲವರ ಪಾಲಿಗೆ ಅದು ನಿಯಮಿತ ಆದಾಯದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಅನಾರೋಗ್ಯ ಬಂದಾಗ ಸಮಾಜ ಸೇವಕರೇ ಆಸರೆ: ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಭಟ್ಕಳದಲ್ಲಿ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಭಿಕ್ಷುಕನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮಾಜ ಸೇವಕ ಮಂಜು ನಾಯ್ಕ ಹಾಗೂ ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತರು ನೆರವಾಗಿರುವ ಘಟನೆ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದೆ. ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಿಸಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಬಳಿಕ ಅವರು ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನಲಾಗಿದ್ದು, ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ ತಿಳಿಸಿದರೂ ಅವರು ಆಗಮಿಸದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಪುರಸಭೆ, ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆ ಹಾಗೂ ಸಮಾಜ ಸೇವಕರ ಸಹಕಾರದಿಂದ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ನೆರವೇರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಘಟನೆ ಕುಟುಂಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಹಾಗೂ ನಿರ್ಗತಿಕರ ಪುನರ್ವಸತಿ ಕುರಿತು ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರ ಕುಟುಂಬದವರು ಅಥವಾ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಯಾವುದಾದರೂ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ನೆರವು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೀಡಾದಾಗ ಅಥವಾ ಮೃತಪಟ್ಟಾಗ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ವಹಿಸದಿರುವುದು ಸರಿಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ.
ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಮಾನವೀಯತೆ: ಭಟ್ಕಳದ ಖಾಸಗಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್ವೊಂದರಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಪ್ರತಿದಿನ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ಎನ್ನಲಾಗಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಘಟನೆ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಅವರು ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದಾಗ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್ನ ಯುವಕರು ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಅವರ ಪತ್ನಿ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಕಡಪ ಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಬಂದಿದ್ದು, ಕುಟುಂಬದವರು ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿ ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್ ಮೂಲಕ ಊರಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುವಂತೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿದ್ದರು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್ನ ಯುವಕರು ಹಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ ಅವರನ್ನು ಮೂಲ ಊರಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಮೂಲ ಊರಿಗೆ ತಲುಪಿದ ಬಳಿಕ ಅಲ್ಲಿ ಎರಡು ಅಂತಸ್ತಿನ ಮನೆ ಹಾಗೂ ವಿವಿಧ ಗೃಹೋಪಯೋಗಿ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿದ್ದವು ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿ ಈ ಘಟನೆಯ ಕುರಿತು ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.
ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಬಂದ ಹಣ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ?
ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಯ ಕುರಿತು ತನಿಖೆ ನಡೆಸಬೇಕಾದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಹಣದ ಹರಿವು ಕೂಡ ಒಂದು. ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆ ಇದ್ದರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಹಣದ ವಹಿವಾಟು ಹೇಗಿದೆ? ಹಣವನ್ನು ಬೇರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಖಾತೆಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ಕುಟುಂಬದವರು ಆ ಹಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಅಥವಾ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಅದನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಇಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ದಾಖಲೆಗಳು ಹಾಗೂ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬಹುದು.
ಹೊರ ಜಿಲ್ಲೆ, ಹೊರ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಬರುವವರ ಪರಿಶೀಲನೆಯೂ ಅಗತ್ಯ: ಭಟ್ಕಳದಲ್ಲಿ ಹೊರ ಜಿಲ್ಲೆ ಹಾಗೂ ಹೊರ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಬಂದು ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಿದೆ. ಅವರು ಯಾವ ಊರಿನವರು? ಭಟ್ಕಳಕ್ಕೆ ಏಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ? ಅವರಿಗೆ ಕುಟುಂಬದವರಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕವಿದೆಯೇ? ಅವರು ಸರ್ಕಾರದ ಯಾವುದೇ ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗೆ ಅರ್ಹರಾಗಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಇಲಾಖೆಗಳು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ನಿಜವಾದ ನಿರ್ಗತಿಕರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ನೆರವು ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಸಂಘಟಿತ ಅಥವಾ ಶೋಷಣಾತ್ಮಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವುದು ಇದರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಬೇಕು.
ಭಿಕ್ಷಾಟನೆ: ಬಡತನದ ಸಮಸ್ಯೆಯೋ ಅಥವಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯೋ?
ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಕಾನೂನು-ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ನೋಡುವುದು ಪೂರ್ಣ ಪರಿಹಾರ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ವಯೋವೃದ್ಧರು, ಅಂಗವಿಕಲರು, ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರು, ಕುಟುಂಬದಿಂದ ದೂರವಾದವರು ಹಾಗೂ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆದಾಯದ ಮೂಲವಿಲ್ಲದವರು ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಅಂತಹವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ, ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆ, ಆಹಾರ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆ ಹಾಗೂ ಪುನರ್ವಸತಿ ಒದಗಿಸುವುದು ಆಡಳಿತದ ಪ್ರಮುಖ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ.
ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಯಾರಾದರೂ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಯನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅಂತಹ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸೂಕ್ತ ತನಿಖೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ಅಗತ್ಯ.
ಸಮಾಜ ಸೇವಕರ ಮೇಲಿನ ಹೊರೆ ಎಷ್ಟು? ನಿಜವಾದ ಅಸಹಾಯಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೀಡಾದಾಗ ನೆರವಿಗೆ ಧಾವಿಸುವ ಮಂಜು ನಾಯ್ಕ ಅವರಂತಹ ಸಮಾಜ ಸೇವಕರು ಶ್ಲಾಘನೀಯ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಆಹಾರ, ಸಾರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಸಮಾಜ ಸೇವಕರೇ ಹೊರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮುಂದುವರಿಯಬಾರದು. ಸಮಾಜ ಸೇವಕರಿಗೂ ಕುಟುಂಬವಿದೆ, ಉದ್ಯೋಗವಿದೆ ಮತ್ತು ಆದಾಯದ ಮಿತಿಗಳಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಂತಹ ಪ್ರಕರಣಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತದಿಂದ ಶಾಶ್ವತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
- ಭಟ್ಕಳದಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷಾಟನೆ ಕುರಿತು ಸಮಗ್ರ ಸಮೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸುವುದು ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಬಹುದು. ನಿಜವಾದ ನಿರ್ಗತಿಕರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವರ ಹೆಸರು, ಮೂಲ ಊರು, ಕುಟುಂಬದ ಸಂಪರ್ಕ ಹಾಗೂ ಅಗತ್ಯ ನೆರವಿನ ವಿವರಗಳನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಬೇಕು.
- ಕುಟುಂಬದವರಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಗೆ ಏಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಿ ಪುನರ್ವಸತಿ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು.
- ಹೊರ ಜಿಲ್ಲೆ ಮತ್ತು ಹೊರ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಬಂದಿರುವವರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನೂ ಮಾನವೀಯ ಹಾಗೂ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.
- ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಹಣದ ದುರುಪಯೋಗ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದೂರು ಅಥವಾ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ದೊರೆತರೆ, ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಇಲಾಖೆಗಳು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಬೇಕು.
- ಅನಾರೋಗ್ಯ ಅಥವಾ ಮರಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದವರು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ವಹಿಸದ ಪ್ರಕರಣಗಳಿದ್ದರೆ, ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ವಯಿಸುವ ಕಾನೂನು ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ನಿಯಮಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು.
ನಿಜವಾದ ಅಸಹಾಯಕರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ, ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮತ್ತು ಪುನರ್ವಸತಿ: ಭಿಕ್ಷಾಟನೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬೇಕಾದರೆ ಕೇವಲ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವವರನ್ನು ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸುವುದರಿಂದ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ಅಸಹಾಯಕರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ, ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪುನರ್ವಸತಿ ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಉದ್ಯೋಗ ಮಾಡಲು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವವರಿಗೆ ಕೌಶಲ್ಯ ತರಬೇತಿ ಅಥವಾ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ನಡೆಯಬೇಕು.
ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಮೋಸಗಾರರು ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಎಷ್ಟು ತಪ್ಪೋ, ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನಿರ್ಗತಿಕರು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ತಪ್ಪು. ಒಬ್ಬರ ಕೈಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಹಾಕುವ ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ರೂಪಾಯಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಹಣದ ಹರಿವು ನಿಜವಾಗಿ ಯಾರಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಭಟ್ಕಳದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಯನ್ನು ಮಾನವೀಯತೆ, ಕುಟುಂಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು-ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆ — ಈ ನಾಲ್ಕೂ ಆಯಾಮಗಳಿಂದ ನೋಡಬೇಕಾಗಿದೆ.
ನಿಜವಾದ ಅಸಹಾಯಕನಿಗೆ ನೆರವು ಸಿಗಬೇಕು. ಆದರೆ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ಸತ್ಯವೂ ಹೊರಬರಬೇಕು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಭಟ್ಕಳದಲ್ಲಿ ಸಮಗ್ರ ಸಮೀಕ್ಷೆ ಹಾಗೂ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿ, “ನಿಜವಾದ ನಿರ್ಗತಿಕರು ಯಾರು? ಅವರ ಪುನರ್ವಸತಿ ಹೇಗೆ? ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಯ ಹಿಂದೆ ಯಾವುದೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಜಾಲವಿದೆಯೇ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
